To pod­sta­wowy udowod­niony mech­a­nizm odd­zi­ały­wa­nia światła czer­wonego i pod­cz­er­wonego na orga­nizm. Każ­da komór­ka orga­niz­mu jest zbu­dowana z organel­li speł­ni­a­ją­cych różne funkc­je życiowe. Taki­mi organel­la­mi są mito­chon­dria zwane potocznie „elek­trow­n­i­a­mi komór­ki”. Są one odpowiedzialne za wyt­warzanie cząsteczek ATP (ade­nozynotri­fos­foran) będą­cych nośnikiem energii życiowej. Mito­chon­dria posi­ada­ją fotore­cep­tor – oksy­dazę cytochro­mu C – który dosłown­ie łapie fotony światła z całego zakre­su dłu­goś­ci fal. Światło UV i niebieskie zatrzy­mu­je się na skórze. Światło czer­wone 600–700 nm i pod­cz­er­wone 800‑1000 nm przeni­ka głę­biej w ciało i dociera do różnych tkanek, ich komórek, a w ich głębi do mito­chon­driów. I tu nieza­leżnie od rodza­ju tkan­ki dochodzi do usprawnienia efek­ty­wnoś­ci pra­cy komórek poprzez zwięk­sze­nie iloś­ci wyt­warzanych cząstek energii ATP. Dodatkowo w zdrowych i sil­nych komórkach pow­sta­je więcej mito­chon­driów. Z dodatkowym zasobem energii tkan­ki  zaczy­na­ją się regen­erować i następu­je samol­e­cze­nie orga­niz­mu. Stąd takie sze­rok­ie spek­trum dzi­ała­nia czer­wonego światła terapeutycznego.